O bogactwie i przywiązaniu do dobrobytu dawnych Pomorzan, dowodzą w dużej mierze zachowane do dziś okazałe kamienice mieszczańskie oraz domy i rezydencje patrycjuszowskie. Miejscem szczególnym pod tym względem był Gdańsk, w którym kamienice tworzą jeden z najcenniejszych elementów architektury miasta. Bogaci gdańscy mieszczanie budowali swe domy z wyjątkowym rozmachem, korzystając z usług najwybitniejszych architektów i rzeźbiarzy. O skali tego przedsięwzięcia może świadczyć fakt, iż polscy królowie odwiedzający nadmotławski gród mieszkali właśnie w patrycjuszowskich kamienicach, gdyż były one często bardziej komfortowe niż specjalnie przygotowane dla nich budowle (np. Brama Zielona). Tak więc właśnie w Gdańsku podziwiać możemy najwspanialsze przykłady kamienic mieszczańskich w skali kraju. Również w innych miastach nie brakuje interesujących zabytkowych domów: w Słupsku, Chojnicach, Tczewie czy Wejherowie. Specyficznym przykładem jest natomiast Gdynia, gdzie niemal całe śródmieście zabudowane jest monumentalnymi, modernistycznymi kamienicami z lat 20. i 30. ubiegłego wieku. Dziś stanowią one wybitny przykład tego stylu w skali Europy. Należy też wspomnieć o uzdrowiskowej architekturze w Sopocie i Ustce, gdzie eklektyczne i secesyjne budynki tworzą niepowtarzalny klimat.

Zwiedzając pomorskie miasta warto zatem zwrócić uwagę na interesującą, często unikalną zabudowę mieszkalną, odkryć misterne zdobienia i detale architektoniczne, rozpoznać poszczególne style i dowiedzieć się jak mieszkali ludzie na przestrzeni wieków.

Kamienica Reicha i Birnbauma w Gdyni

Kamienica czynszowa z dużymi przeszklonymi werandami w narożnikach (czyli "ogrodami zimowymi" nadwieszonymi w formie wykuszy) i "tańczącymi" schodami.

Zbudowana została w 1936 r. wg projektu krakowskiego architekta Edwarda Furshmiedta dla dwóch warszawskich kupców. Łączy cechy późnego funkcjonalizmu o formach kubicznych z nurtem luksusowym lat 30. Kamienica posiada bardzo dobrze zachowaną, luksusowo wykończoną klatkę schodową (fragment klatki można zobaczyć przez przeszklone drzwi wejściowe). Wystrój bocznych części obu fasad jest pasmowo-fakturalny, z oknami grupowymi ujętymi pasami wypukłego tynku, o ton ciemniejszego od utrzymanej w jasnej tonacji całości. Parter, dla kontrastu, otrzymał ciemną, boniowaną w poziome pasy wyprawę sztucznym kamieniem typu "terrabona". Jest jednym z elementów Gdyńskiego Szlaku Modernizmu, znajdującym się na trasie nr 1.


Źródła: http://modernizmgdyni.pl/, Kamienice Gdyńskie