Kociewie est une zone ethnographique qui fait partie de la Poméranie de l’Ouest, dont les frontières ont beaucoup évolué au fil des années. Ainsi les frontières actuelles de la région Kociewie ont été fixées sur la base des études linguistiques menée par Kazimierz Nitsch.

Le chercheur a divisé la région de Kociewie en zone primaire recouvrant les environs de Pelpin et en une zone plus large, dans laquelle est utilisé le dialecte Kociewie. La région Kociewie est d’une superficie d’environ de trois mille km2. Sa frontière orientale est constituée par une partie de la Vistule d’environ cent kilomètres, depuis la région de Gruczna au sud jusqu’au village Czatkowy, situé au nord de Tczew. La fontière nord de la région est déterminée par la ligne entre les villes de Pszczółki – Trąbki Wielkie – Wysin, tandis que la frontière occidentale traverse Stara Kiszewa, Bartoszy Las, Czarna Woda, Szlachta, Śliwiczki, Drzycim, puis Gruczna et s’oriente vers la Vistule. La zone de Kociewie est du point de vue administratif, située dans la province de Poméranie (pour les comtés de Starogard et Tczew, une partie du district de Gdansk: Trąbki Wielkie , et le district kościerski avec les communes de Liniewo et Stara Kiszewa) et dans la province de Cujavie - Poméranie (la plupart des terres appartenant au comté świecki et une partie de la municipalité Śliwce du comté Tuchola). Dans la zone de Kociewia, se trouvent neuf villes: Tczew, Starogard Gdański, Skarszewy, Skórcz, Czarna Woda, Gniew, Pelplin, Nowe i Świecie. C’est Starogard Gdański qui est considérée comme la capitale de la région.                                                                                                            

La dénomination Kociewie est déjà utilisée dans des documents du début du XIXe siècle, plus exactement de 1807. En effet, les sources militaires de l'histoire de la Poméranie citent le rapport du lieutenant Hurting au général Dąbrowski dans lequel est mentionné le nom Gociewie. Dans de tels rapports, un grand nombre de noms de lieux étaient déformés, on peut donc supposer que la lettre G à la place de K fait partie de ce type d'erreur. Une autre dénomination de la région était Koczewie, retrouvé dans le poème Szczaście ji pon rédigé en dialecte Kociewie. Ce document provient de Świec et date des années 1810 à 1820. Alors que l’écrivain Florian Ceynowa utilisait le terme de Koczevije. La dénomination Kociewie a également été mentionnée par l’ethnographe Oskar Kolberg dans son volume Poméranie.

Jusqu'à présent, les chercheurs n'ont pas réussi à déterminer clairement l’étymologie du mot Kociewie. À ce sujet, un certain nombre de concepts différents et d’hypothèses ont été formulés, mais aucun d'entre eux n’a reçu une approbation totale. La grande majorité des concepts concernant l'étymologie se concentre sur le noyau- Koć.

Selon ces concepts, Kociewie provient des mots:

- kociełki, c’est-à-dire les nombreuses vallées, marécages et marais, entourés de montagnes (concept du Père Fankidejski.);

- kotten, ou une hutte (pour J. Łęgowski);

- kocza, kuczen - petites huttes bricolées (pour le Père J. Kujot.);

- kociewie -  limon (pour S. Kozierski, A. Bruckner);

- kocanki - nom de plante (pour W. Taszycki);

- koc- piège de pêche (pour J. Treder);

- kaczy - Kociewie, ou «pays au bord de la rivière Kacza (pour J. Haliczer);

- Gocie – Gotowie (pour F. Bujak, J. Czekanowski).

Hanna Popowska - Taborska évoquait dans ses recherches concernant le nom de Kociewie, le père Bernard Sychta, qui comparait l’expression Kociewie à celle de kocie wiarë, c’est-à-dire « la région perdue et plate », et au mot kocevinë qui a un sens similaire. Selon Popowska-Taborska, le nom Kociewie est insultant, péjoratif (ce qui peut expliquer le fait que dans le cadre de la recherche menée par Z. Stamirowska, la population de la région n’acceptait pas ce nom). Son nom serait basé sur « kot », ce serait donc une formation similaire à celle citée dans le « Dictionnaire kociewski » de chrószczewie qui signifie « maquis, buissons ». le mot koćejeve rencontré sporadiquement, contiendrait la racine puis son suffixe –ej.

Quant à Bogusław Kreja, il considère que le nom Kociewie provient d’une langue slave orientale. Ainsi, en russe existe le mot kočevьe qui signifie « repaire, campement ». Il s'agit d'un nom verbal formé avec le suffixe- ьe ajouté au verbe kočevat, c’est à dire «camper». Le nom Koczewie, de Ceynowa est similaire à l'étymologie russe.

Kreja a accepté le concept de Kujot d’une zone plus petite de Kociewia par le passé (c’est-à-dire les environs autour du côté gauche de Wierzyca, entre Nowa Cerkwia et Królówlasem) et a supposé qu’avant que le nom n’apparaisse dans les sources écrites, il a dû fonctionner dans la conscience des habitants, c’est-à-dire pour Kreja déjà au XVIIIe siècle. A cette époque, de nombreuses armées passaient par la région, y compris russes, et ont également stationnés dans la région. Les sources historiques n’apportent pas de preuve directe que les Russes résidaient dans les environs de Gniew et Pelplin, mais des pièces russes datant de 1759 à 1762 ont été retrouvées dans le monastère de Pelplin. De plus, Kreja cite des exemples de toponymie (par exemple, le village Rusek, le hameau Rusin évoquant le mot polonais « russe ») et anthroponyme (par exemple les noms Sobkow, Kołokolcow), ce qui pourrait indiquer un séjour de l'armée russe en Poméranie au XVIIIe siècle.

Chłód gotyckich kościołów, nadwiślańskie wzgórza poprzecinane dolinami rzecznymi oraz stare mury nabrzmiałe „gniewną” przeszłością. To właśnie skrywa Gniew -  miasto malowniczo usytuowane na wschodnim skraju Pojezierza Kociewskiego.

Dzieje grodu, mimo iż burzliwe łaskawie potraktowały jego zabudowę architektoniczną. Do odkrywania historii zachęca usytuowany na nadwiślańskiej skarpie kompleks Wzgórza Zamkowego. Jego sztandarowym elementem jest potężna, gotycka twierdza słynąca z turniejów rycerskich, zaciętych bitew i wspaniałych spektakli. W jej gościnnych murach wyprawić można wspaniały bankiet, urządzić konferencję, szkolenie czy atrakcyjną imprezę integracyjną, a wszystko to okraszone spektaklami historycznymi, podczas których rycerze kruszą kopie, a husaria ściera się ze szwedzkimi muszkieterami. Warto dodać, iż organizowane przez Zamek Gniew wydarzenia takie jak Vivat Vasa - Bitwa pod Gniewem, 1626 r. czy Konne Turnieje Rycerskie Króla Jana III, rozsławiły miasto na całą Europę. Oprócz tego w każdy weekend lata odbywają się tu różnego rodzaju imprezy kulturalne, w tym jedno z najatrakcyjniejszych i prestiżowych dziś przedsięwzięć kulturalnych w województwie pomorskim - Międzynarodowy Festiwal Muzyki Chrześcijańskiej Gospel. Ci, którzy lubią aktywny wypoczynek skorzystać mogą z lekcji jazdy konnej, rekreacyjnych rejsów gondolą po Wiśle, przejażdżek powozem czy wycieczek rowerowych.

Nieopodal kompleksu zamkowego usytuowany jest rynek Starego Miasta z podcieniowymi kamieniczkami oraz zabytkowym ratuszem, który od 2016 roku przechodzi kompleksową rewitalizację. Ulice gniewskiej starówki, choć dziś rozkopane, już niedługo zyskają nową brukowaną nawierzchnię, nadającą miastu niepowtarzalnego blasku.

Zwiedzając miasto, koniecznie zajrzeć też należy w okolicę gniewskiej świątyni. Gotycka fara św. Mikołaja przez długie lata była obiektem regularnych badań archeologicznych. Nie lada gratką dla zwiedzających jest udostępniona krypta pod kaplicą bł. Jana Pawła II, w której wyeksponowano część znalezisk. W bezpośrednim sąsiedztwie kościoła znajduje się unikatowa uliczka Sambora z parterowymi domkami z przełomu XVII i XIX wieku, z maskotkami miasta Misiem Maciusiem i Wiewiórką Walentynką oraz Ogrodem Historii, przedstawiającym dziewięć najważniejszych wydarzeń z dziejów Gniewu.

Gmina Gniew jest idealnym miejscem dla wszystkich tych, którzy lubią wypoczynek na łonie natury. Królowa polskich rzek, wyżłobiła tu piękną dolinę z licznymi starorzeczami, bogatą w rzadkie gatunki flory i fauny. Zwłaszcza o poranku, zasnute mgłą brzegi Wisły, wydają się nie mieć końca. Chętnie wypoczywają tu wędkarze, miłośnicy natury i rowerzyści. W okolicy Gniewu do Wisły uchodzi Wierzyca, druga co do wielkości rzeka płynąca przez obszar gminy. Jej dzikie odcinki, niczym górskie potoki, z nieuregulowanym korytem są idealne dla amatorów ekstremalnych spływów kajakowych. Natomiast rodziny z dziećmi skusi możliwość wypoczynku w położonych pośród lasów gospodarstwach agroturystycznych z pyszną, regionalną kuchnią, nauką jazdy konnej oraz z terenem rekreacyjnym dla najmłodszych. Niezależnie od tego, jaką formę wypoczynku wybierzesz, pewne jest, że naładujesz się pozytywną energią, poznasz wiele niezwykłych miejsc i zechcesz wrócić tu ponownie.

Do zobaczenie w Gniewie!