Zabytkowe ratusze, dworce kolejowe, szkoły czy gmachy dawnych urzędów to budowle, które niegdyś pełniły funkcje reprezentacyjne. Budowane niekiedy z wielkim rozmachem miały ukazywać rangę i zamożność miasta a często nawiązywać też do najbardziej charakterystycznych jego zabytków. Przede wszystkim jednak miały służyć ludziom i wiele z nich do dziś taką funkcję sprawuje. W Pomorskim znajdziesz przykłady naprawdę wyjątkowych budowli. Pochodzący z 1900 r. gdański budynek dworca kolejowego to dzieło architektury z czołówki europejskiej w swojej kategorii, podobnie jak gotycko-renesansowy ratusz Głównego Miasta czy gmach Politechniki. Ale nie tylko w Gdańsku podziwiać można wspaniałą architekturę. Ratusze w Chojnicach, Lęborku, Wejherowie, Tczewie, Słupsku czy pieczołowicie odnowione dworce kolejowe w Gdyni i Malborku to perełki nie tylko w skali regionu.

Zobacz jak dziś wyglądają zabytkowe budowle użyteczności publicznej, odkryj ich tajemnice, poznaj wnętrza, zatrzymaj się w nich na chwile, przecież korzystasz z nich codziennie.


Budynek dawnego ZUS-u w Gdyni

Jeden z najbardziej charakterystycznych budynków Gdyni zaprojektowany przez Romana Piotrowskiego i zbudowany w latach 1935-36.

Jest to jeden z najważniejszych przykładów gdyńskiego modernizmu. Składa się z budynku biurowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ul. 10 Lutego 24) i budynku mieszkalnego dla pracowników ZUS (ul. 3 Maja 22-24). Bryła biurowca, obłożona płytami jasnego piaskowca, łączy trzy części o różnej wysokości z charakterystycznym okrągłym narożnikiem. Płaska, przepruta oknami wstęgowymi elewacja budynku reprezentuje styl międzynarodowy, natomiast budynek mieszkalny - formy opływowe funkcjonalizmu. Przed wojną w biurowcu mieściły się także sklepy, a na parterze i piwnicy - słynna kawiarnia "Cafe Bałtyk". Po II wojnie światowej - siedziba Polskich Linii Oceanicznych. Obecnie znajduje się tutaj Urząd Miasta Gdyni, Gdyńskie Centrum Wspierania Przedsiębiorczości i Miejska Informacja Turystyczna. Jest jednym z elementów Gdyńskiego Szlaku Modernizmu, znajdującym się na trasie nr 1. Budynek został wpisany do rejestru zabytków 05.07.1972 r.