Wybudowany w latach 1378-1402 przez biskupa Jana I Mnicha jako kaplica pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny. Znajdował się poza murami miejskimi i był umiejscowiony na podgrodziu.
Kościół Polski, fot. UMiG Prabuty
To gotycka, jednonawowa budowla, z ośmioboczną wieżą od strony zachodniej. Początkowo był połączony krużgankiem z zamkiem.
W latach 1527-1945 był świątynią ewangelicką, w której od 1821 roku pracowali polscy kapłani. Przychodziła tu na nabożeństwa ludność polska, która nie mogła mieszkać i handlować na terenie miasta i stąd wzięła się nazwa Kościół Polski.
Kościół Polski, fot. UMiG Prabuty
Obecnie znajduje się tu Izba Pamięci – niewielkie muzeum, w którym prezentowane są dawne maszyny, narzędzia, meble, numizmaty, militaria, dokumenty oraz rzeźby miejscowych twórców, pamiątki z plebiscytu.
Izba czynna jest w sezonie letnim (lipiec- sierpień). Z zewnątrz obiekt ma gotycki wygląd. Jego szczyt wschodni ma ścianę ażurową z kolistymi otworami i trzema wnękami z blendami i okienkiem. Natomiast zachodni szczyt ma ścianę z czterema wnękami i małymi bioforami po bokach.
Dynamikę obu szczytom nadają smukłe sterczyny. Wewnątrz na szczególną uwagę zasługuje drewniany strop z XVIII w. w stylu barokowym. Polichromie przedstawiają Chrystusa jako źródło życia, a po bokach w formie medalionów są postacie czterech ewangelistów z ich symbolami. Oprócz tego na suficie widnieją napisy w języku polskim, niemieckim i po łacinie.
Zabytek znajduje się na południowy-zachód od katedry, w centralnej części miasta.
