W latach 60. XX wieku państwa Układu Warszawskiego zbudowały jednolity system obrony przeciwlotniczej. W Polsce, wzdłuż brzegu Bałtyku od Braniewa po Świnoujście, zbudowano linię obrony podległą Marynarce Wojennej.
Na Półwyspie Helskim w styczniu 1963 roku sformowano 22. Dywizjon Rakietowy. Jego uzbrojenie stanowiły rakiety średniego zasięgu W-750, które wraz z radarami i stacją naprowadzania tworzyły system S-75M „Wołchow” (w kodzie NATO: SA-2 „Guideline”). Ulokowany został na wschód od stacji kolejowej Hel, a pierwszy dyżur bojowy rozpoczął się w lipcu 1964 roku.
Fortyfikacje wykonano jako ziemne, otaczając wałami 6 stanowisk dla wyrzutni rakietowych oraz ukrycia-garaże dla samochodów z rakietami do ponownego załadowania wyrzutni. W centrum znajdował się schron dowodzenia, który na stropie miał stację śledzenia celów i naprowadzania rakiet. Całość łączyła sieć dróg ułożonych w pętle. W przedłużeniu obecnej ulicy Komandora Porucznika Przybyszewskiego zbudowano koszary, budynki zaplecza, magazyny i garaże.
22. dywizjon zlikwidowano we wrześniu 2001 roku, wraz z wycofaniem z uzbrojenia rakiet „Wołchow”. W roku 2011 budowle dywizjonu zniszczono na zlecenie wojska. Dziś zostały charakterystycznie poprowadzone drogi oraz wały wskazujące dawne stanowiska startowe, ukrycia sprzętu i schron dowodzenia.
