Kościół pw. Św. Jana w Gdańsku

W roku 1995, w wyniku porozumienia pomiędzy Nadbałtyckim Centrum Kultury a Archidiecezją Gdańską, powstało tu Centrum św. Jana.

Pierwsza wzmianka o niewielkiej kaplicy pod wezwaniem Św. Jana pojawiła się w 1358 r. Od ok. 1360 r. trwała budowa trójnawowej świątyni. Prace zostały zakończone na pocz. XV wieku. W 1415 r. pojawiło się nowe prezbiterium i transept. Rozpoczęto stawianie wieży, które zostało przerwane przez wydanie przez Krzyżaków zakazu stawiania tak wysokich budynków w okolicy zamku. Budowę sklepień i wieży dokończono w trakcie wojny trzynastoletniej. Wtedy też ustaliła się forma kościoła, w jakiej istnieje do chwili obecnej. Po powrocie Gdańska w granice Polski, biskup kujawski Jan Gruszczyński dokonał podziału miasta na 6 parafii. Wówczas to świątynia stała się kościołem parafialnym. W ciągu XV i XVI w. cechy rzemieślnicze, zamożniejsze rodziny i bractwa ufundowały łącznie 13 ołtarzy dedykowanych m. in. Najświętszej Maryi Pannie, Św. Krzyżowi czy Św. Jakubowi.

Problem pojawił się gdy zbyt ciężka i posiadająca zbyt słabe fundamenty świątynia zaczęła nierównomiernie osiadać na niestabilnym gruncie. Na niestabilność budowli miały także wpływ zbyt głębokie pochówki. Konstrukcję wzmacniano kilkakrotnie.

W XVII wieku przy północnej stronie transeptu powstała biblioteka fundacji Zachariasza Zappio, który był sponsorem i budowniczym kościoła, a po śmierci swej ukochanej córki postanowił przekazać majątek na działalność charytatywną i pomoc ubogim.

Od połowy XVI w. Św. Jan stał się świątynią luterańską. Na miejscach ołtarzy pojawił się wielki, wykonany z szarego piaskowca, renesansowy ołtarz główny o wysokości 12 m, dedykowany św. Janowi Chrzcicielowi. Dzieło Abrahama van der Blocke ocalało podczas II wojny światowej i do dzisiaj jest wizytówką kościoła pw. św. Jana.

Kościół spłonął w wyniku działań wojennych w marcu 1945 r, lecz mury, choć uszkodzone, ocalały, podobnie jak większość dzieł sztuki wyniesionych wcześniej ze świątyni. Po wojnie w jego wnętrzu przechowywane były fragmenty rzeźb znajdowanych w ruinach, by po identyfikacji użyć ich do odbudowy gdańskiej starówki.

Pod koniec lat sześćdziesiątych odbudowana została wieża, a w latach osiemdziesiątych zrekonstruowano sklepienia. Umocniono podłogę, na którą, być może już niedługo, powrócą odrestaurowane płyty nagrobne. Chociaż odbudowa nie jest jeszcze skończona, od 1998 w kościele odbywają się w niedziele i święta msze święte. Duża ilość zabytków z tego kościoła znajduje się w innych gdańskich świątyniach. W kościele Najświętszej Maryi Panny znajduje się prospekt z chórem organowym. Powoli jednak dzieła sztuki wracają do Św. Jana. W grudniu zeszłego roku przekazana została balustrada stojąca niegdyś przy schodach do biblioteki Zappio.

W roku 1995, w wyniku porozumienia pomiędzy Nadbałtyckim Centrum Kultury a Archidiecezją Gdańską, powstało tu Centrum św. Jana. NCK zobowiązało się do zarządzania odbudową zniszczonego obiektu w celu uruchomienia w nim miejsca łączącego funkcję sali koncertowej i wystawowej. Głównym założeniem prowadzonej w tym miejscu działalności kulturalnej jest wykreowanie miejsca otwartego na różnorodne projekty i przedsięwzięcia artystyczne, miejsca służącego zarówno artystom, jak i odbiorcom sztuki, miejsca w którym następuje naturalna synchronizacja pomiędzy zachowanym dziedzictwem historyczno-kulturowym a współczesnością.

W pobliżu

Odkryj

Noclegi

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.
Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Ulubione

Niestety, nie masz jeszcze dodanych, ulubionych pozycji.

Tutaj tekst tłumaczący po co jest ta funkcjonalność oraz wytłumaczenie tekstowe uproszczonej grafiki poniżej.

Niestety, nie masz jeszcze dodanych, ulubionych pozycji.

Odkryj

Gastronomia

Noclegi