Pomorskie ulice tworzą osobliwą i unikalną przestrzeń, w której każdy turysta znajdzie moc atrakcji. Piękne kamienice, zabytkowe ratusze, stylowe restauracje i przytulne kafejki to miejsca podziwiane i odwiedzane przez wielu. Sercem każdego, starego miasta zwykle był rynek, który do dziś pełni funkcje reprezentacyjne. Dochodzące do niego urokliwe uliczki często odznaczają się specyficznym klimatem charakterystycznym dla danej miejscowości. Jakże piękne są uliczki Gdańska, Chojnic, Tczewa czy Wejherowa, które spotykają się w jednym miejscu jakim jest rynek. Są też miasta młode, takie jak Gdynia, gdzie nowoczesne arterie w połączeniu z modernistyczną zabudową tworzą zupełnie unikalny układ w skali Europy.

Kamienna Góra w Gdyni

Kamienna Góra w Gdyni

Jedna z najciekawszych pod względem architektonicznym i krajobrazowym części miasta, w całości  objęta ochroną konserwatorską.

Teren Kamiennej Góry należał do wsi Gdynia i razem z nią był przypisany do klasztoru w Kartuzach. W czasie zaboru pruskiego oddany został w dzierżawę osadnikom niemieckim i na początku XIX wieku zyskał nazwę Steinberg. W 1920 roku z inicjatywy Ryszarda Gałczyńskiego zakupiono teren Steinberg i przeznaczono go spółce Pierwszego Polskiego Towarzystwa Kąpieli Morskich, aby zbudowano na jego terenie letnisko. W planach Towarzystwa było stworzenie centrum kulturalno-rekreacyjne podobnego do Zakopanego. Początkowo wzniesieniu nadano nazwę Kamieniec Pomorski, który miał się odnosić do sienkiewiczowskiego Kamieńca Podolskiego i stanowić szaniec polskości na północy.

Wraz z rozwojem Gdyni na terenie Kamiennej Góry zaczęły w latach 20 i 30 pojawiać się wille. Początkowo wille to powstawały z stylach neorenesansowym i neobarokowym nawiązujących do polskich dworków. Były to domy niskie, zdobione kolumnami i portykami z czterospadowymi polskimi dachami. Całkowitą zmianę przyniosły lata trzydzieste i nowy styl w architekturze - modernizm, z prostymi, geometrycznymi bryłami. Domy powstałe w latach trzydziestych nie mają dekoracji, są proste i bardzo często posiadają elementy opływowe, które były uznawane za morskie. Domy w obu stylach można nadal oglądać spacerując po Kamiennej Górze, gdzie wiele z nich zostało odrestaurowanych. Kamienna Góra przed II wojną światową, tak jak i po wojnie była dzielnicą willową i ekskluzywną, z tego powodu tak niewiele się w niej zmieniło.

Przykładami domów z lat 20 budowanych w stylu polskich dworków są między innymi: willa "Henryka" (ul. Sędzickiego 8), willa "Nasz domek" (ul. Sienkiewicza 5), willa "Poznanianka" (ul. Sędzickiego 16) czy willa "Szumka" (ul. Sienkiewicza 37). Natomiast budynek firmy "Polskarob"(ul Korzeniowskiego 8/10), willa bliźniacza przy ulicy Korzeniowskiego 25/25a czy willa przy ulicy Sieroszewskiego 1a, reprezentują styl lat 30 - modernizm.

Oprócz zachowanych willi na Kamiennej Górze znajduje się punkt widokowy, z którego można podziwiać panoramę miasta, portu i Zatoki Gdańskiej. Na placu znajduje się 25-metrowy Krzyż, ustawiony tam w latach 90 XX wieku oraz pomnik Obrońców Wybrzeża 1939 r.