Площади, скверы и памятники — места, которые играют важную роль в городском пространстве. Это место встреч горожан, здесь организуются мероприятия и городские торжества. На площадях и скверах можно увидеть памятники известных людей, разного рода обелиски и причудливые фонтаны. В результате, эти места становятся своего рода туристической достопримечательностью, где туристы с удовольствием фотографируются. Кто не хотел бы иметь фотографии на фоне Гданьского Нептуна, на сквере Костюшко в Гдыне или площади Здроёвой (досл. Водной лечебницы) в Сопоте? Это лишь самые известные места. Есть, однако, на Поморье и менее знакомые объекты, часто особо важные с точки зрения истории данного места, например: памятник генерала Халлера и столб венчания в Пуцке, памятник Якуба Вейхера на рынке в Вейхерово, русалка в Устке или большой фонтан  в Прабутах.

Świecino: pomnik, kopiec i pole bitwy z 1462 roku

W połowie XV wieku wybuchła kolejna wojna Zakonu Krzyżackiego z Koroną Królestwa Polskiego, zwana wojną trzynastoletnią (1454-1466).

Decydująca bitwa tego konfliktu rozegrała się w dniu 17 września 1462 roku pod wsią Świecino i zakończyła się klęską niemieckich zakonników - dlatego nazywana jest "drugim Grunwaldem". W wyniku wojny zakon oddał Pomorze Gdańskie, a także część Warmii wraz z Malborkiem (stolicę zakonu przeniesiono do Królewca).

Przed bitwą wojska rozbiły obozy warowne przy brzegu jeziora Witalicz. Krzyżacy otoczyli swój palisadą, a Polacy zastosowali obóz husycki z taboru wozów bojowych. Siły polskie liczyły około 1000 jazdy oraz 1000 pieszych, a dowodził nimi Piotr Dunin, doświadczony żołnierz i burgrabia krakowski. Komendę nad wojskami zakonu sprawował Fritz Ravenec jeden z najwybitniejszych dowódców krzyżackich, dysponujący około 1000 jazdy i 1700 pieszych (w tym ok. 1300 chłopów). Ravenec sądził, że ma przewagę i liczył na łatwe zwycięstwo, dlatego na jego rozkaz zatarasowano okoliczne drogi.
Bitwę rozpoczęły starcia jazdy, które wykazały równowagę sił. W popołudniowym starciu jazda polska cofnęła się, wciągając konnicę przeciwnika pod ostrzał kuszników ukrytych w wozach bojowych i trzcinach. Pod gwałtownym ostrzałem atak jazdy zakonnej załamał się, a gdy Ravenec zginął to jego oddziały poszły w rozsypkę. Wojska polskie ruszyły w pościg, po czym rozbiły zakonną piechotę i zdobyły obóz wroga. Ponieważ drogi były zatarasowane, pogrom wojsk zakonu był całkowity. Zginęło około 1000 Krzyżaków oraz około 100 Polaków. Jako miejsce pogrzebania poległych wskazuje się widoczny do dziś kopiec, znajdujący się na południe od wsi.
Obecnie, co roku w sierpniu, organizuje się w Świecinie inscenizację bitwy oraz średniowieczny piknik historyczny.