Дворянские усадьбы и дворцы богатых Поморских родов  - это одна из отличительных особенностей нашего региона. Почти в каждом уголке воеводства можно встретить  поместья, владельцами которых были выдающиеся семьи Кроковских, Пшебендовских, фон Масовых, Вейхеров, фон Путткамеров, фон Беловых. Особое скопление старых фольварков встречается на территории Северной Кашубии и Слупской земли. Там сохранилось много исторических резиденций, окруженных хозяйственными постройками, обширных парков, где часто можно встретить красивые образцы вековых и старых деревьев. Некоторые из них, к сожалению, медленно погружаются в небытие. Однако обладают бесспорным шармом, который завораживает и позволяет переместиться в прошлые времена и именно поэтому объекты нуждаются в немедленной помощи. К счастью существует большая группа объектов, которые восстановили свое великолепие и сегодня привлекают посетителей не только из страны, но и заграницы, создавая популярный туристический продукт.


 

     Oткрывай поморские усадьбы и дворцы, их богатую историю и удивительные судьбы бывших владельцев.

 

 


Dwór Jackowo

Контактная информация:

Tel. 503 302 800

O samej wsi Jackowo po raz pierwszy dowiadujmy się w 1377 r. z Woskowych Tablic Kopenhaskich, z kolei w księdze komturstwa gdańskiego Jatzkow  widnieje jako miejscowość założona na prawie polskim.

Ród Jackowskich, później von Jatzkow, to znana na Pomorzu rodzina szlachecka właścicieli ziemskich, do których w różnych okresach dziejów należały liczne okoliczne majątki, Biebrowo, Sasino, Przebendowo, Kierzkowo, a nawet dobra rzucewsko-wejherowskie w 1711 r. Przedstawiciele rodu pełnili wiele ważnych funkcji w powiecie lęborskim czy nawet Sejmie Rzeczypospolitej.

Kolejni niemieccy właściciele to dwie rodziny, których nazwiska pojawiają się przy wielu majątkach ziemskich powiatu lęborskiego a więc kolejno von Somnitz (1784-1829) oraz Fliessbach (do 1945 r). Dosyć rozległy majątek przynosił dochody nie tylko z upraw rolniczych, ale również odnosił sukcesy w hodowli koni ciepłokrwistych na bazie hodowli wschodniopruskiej.

Sam budynek dworu powstał w 1804 roku. Z racji funkcji mieszkalnej dla wielopokoleniowej rodziny posiadał dość spore gabaryty. Korpus główny zbliżony kształtem do prostokąta przebudowywano i rozbudowano wielokrotnie, m.in. latach 1908-1910 o skrzydła boczne, architektonicznie nawiązując do neoklasycyzmu. Poprzez swoje funkcje i zmiany stał się pałacem dwukondygnacyjnym, z dwiema salami balowymi, biurem zarządcy, salami bawialnymi i jadalnymi oraz pokojami dla gości i sypialniami.

Obok pałacu funkcjonował rozbudowany folwark, gorzelnia, tartak, stajnie, a na północy
w lesie młyn rzeczny. Ostatni właściciele byli prekursorami w dziedzinie turystyki, ponieważ posiadali swój domek letniskowy na plaży, niestety zniszczony przez czerwonoarmistów w 1945 r.

Obecnie w zabudowaniach pofolwarcznych, w dawnej gorzelni oraz szklarni, działa pensjonat agroturystyczny, jednak niebawem właściciele planują udostępnienie także samego pałacu, który przechodzi gruntowną renowację. Wokół rozpościera się XVIII-wieczny park, z bogatym drzewostanem, gdzie spotkać możemy wiązy szypułkowe, lipy drobnolistne, platany, kasztanowce, daglezje i buki.

Do atrakcji tego miejsca zaliczyć należy stadninę koni oraz saunę, zaś niepodważalnym atutem miejsca są pobliskie lasy i nieduża odległość do morza. Otwarto tu parę lat temu „Powidoki”- Miejsce Spotkań z Uważnością, czyli miejsce odpoczynku i kontemplacji.