Путешествие по Северной Кашубии, или как говорят жители этой земли — кашубы — по Норде, я начала с Хеля. На долго мне запомнится лёгкий безропотный бриз, несущий характерный запах моря. Из Гдыни я отправилась на водном трамвайчике на Хель, забрав с собой велосипед. В Хеле  я побывала в тюленарии, музее рыболовства, а на улице Вейской съела свежеприготовленную рыбу. Еда оказалась восхитительной. Жаль только, что нельзя наесться про запас. После обеда пришло время для физической нагрузки. Я села на велосипед и вперед. Тропа от Хеля  до Ястарни - супер! Думаю, что нет другой такой настолько очаровательной трассы — часть проходит через лес, потом рядом с водой, вдоль Пуцкого залива. В Юрате, о которой говорят, что это Мекка богатых и знаменитых, я выпила чашечку ароматного кофе. В Ястарне я задержалась в порту — здесь полно лодок, парусников и катеров. Тропа из Хеля ведёт в Пуцк, но пока я туда добралась, я остановилась в Халупах – здесь я встретила настоящего кашуба, рассказывающего о трудной жизни рыбаков и традиционных лодках. Померанки, а о них идет речь,  в последнее время возродились. Сегодня, эти лодки строит на пример, семья Струцкув из Ястарни. К счастью, за моим столиком оказался молодой парень, который отлично говорил по-кашубски. Без него я бы не поняла рыбака. На мгновенье мне показалось, что я нахожусь где-то в отпуске за границей.  

Прежде чем я добралась до Владыславово, в водах Пуцкого залива я увидела сотни парусов -любители виндсерфинга и кайтсерфинга были в своей стихии. Я тоже решила попробовать и записалась в одной из школ на первый урок. Уставшая, но счастливая, я добралась до Владыславово. Несмотря на усталость, я решила сразу пойти  прогуляться на пляж. Песчаный, широкий и пустой в это время суток, пляж был похож на пустыню, а вода была красивого серо-синего оттенка. Здесь я могла спокойно планировать свои очередные дни. Я поехала в Ястшембю Гуру, а по дороге посетила маяк в Розеве, Пуцк с красивейшим фарным костелом св. Петра и Павла. Затем я попала в замок в Жуцево и замок в Крокове. На память я возьму с собой статуэтку кашубского ангела, который будет напоминать мне беззаботное время, проведенное на берегу моря.

Нескольких дней не достаточно, чтобы посетить все интересные места в Пуцком районе (powiat). Я с нетерпением жду, когда снова приеду сюда с моими друзьями. После того, что я здесь увидела и пережила мне будет легко убедить их отправиться в путешествие по Норде.

Białogóra

Białogóra

Białogóra to jedna z cenniejszych przyrodniczo miejscowości polskiego wybrzeża. Położona we wschodniej części Wybrzeża Słowińskiego, na skraju Wierzchucińskich Błot, pomiędzy Władysławowem, a Łebą, w całości objęta jest Nadmorskim Obszarem Chronionego Krajobrazu.

Przy wschodniej części wsi rozpoczyna się Nadmorski Park Krajobrazowy, a od strony północno - wschodniej wyznaczony został teren rezerwatu Białogóra, który chroni fragmenty nadmorskiego lasu bagiennego oraz boru bażynowego. Północną i zachodnią część wsi oplata specjalny obszar ochrony siedlisk "Białogóra".

Białogóra została po raz pierwszy wymieniona w 1414 r. w krzyżackim przekazie źródłowym w formie Weissenberg (Biała Góra). Nazwa polska użyta była w inwentarzu dóbr i dochodów biskupstwa włocławskiego w 1534 r. Miejscowość występowała również w piśmiennictwie pod innymi nazwami: Białagura (1659), Biała Góra (1772), Wittenberg (1912). W 1945 r. wieś została przyłączona do Polski, a jej polską nazwę ustalono ostatecznie w 1947 r. Pochodzi ona od położonej na północny - wschód zalesionej wydmy Białogóra. W latach 60. powstały pierwsze ośrodki wypoczynkowe, a rozbudowa turystyczna trwa do dziś, czyniąc z Białogóry atrakcyjną miejscowość wypoczynkową.

Rezerwat przyrody Białogóra (211 ha) to florystyczny rezerwat w zatorfionym zagłębieniu między wydmowym w pasie wydm nadmorskich. Celem ochrony jest zachowanie unikatowego na polskim wybrzeżu kompleksu przestrzennego wydm i obniżeń między wydmowych, zbiorowisk atlantyckiej roślinności torfowiskowej z ginącymi o rzadkimi gatunkami roślin na granicy ich geograficznego zasięgu, fitocenoz nadmorskiego boru bagiennego i bażynowego oraz ostoi żurawia.

Białogóra to również letnia stolica Nordic Walkingu, w której rokrocznie obywa się Puchar Bałtyku. Zawody są rozgrywane na dystansie profesjonalnym (10km) oraz rodzinnym (5 km), który mogą pokonać zarówno mniej zaawansowani zawodnicy jak i młodzież.

Niezwykłym atutem tej nadmorskiej miejscowości letniskowej są szerokie, piaszczyste, a przede wszystkim niezatłoczone plaże, na których w sezonie letnim funkcjonuje strzeżone kąpielisko. W nadmorskim, sosnowym lesie wytyczone zostały szlaki piesze oraz rowerowe, które są alternatywą dla tych, którym całodzienne kąpiele słoneczne nie służą.