Zatoka Gdańska przez lata została doskonale przystosowana do uprawiania różnych form rekreacji wodnej, zarówno w wymiarze amatorskim jak i profesjonalnym sportowym. Liczna sieć marin i przystani morskich umożliwia dopłynięcie w każdy rejon zatoki, a wpłyniecie do jednego z trzech miast tworzących  Trójmiasto jest łatwe i przyjemne.

 Więcej uwagi od żeglarzy wymaga będąca częścią Zatoki Gdańskiej,  Zatoka Pucka, gdzie żeglowanie zwłaszcza na płytszej części jachtem balastowym powinno odbywac się na wyznaczonym torze. Na szczęście wszystkie wypłycenia i mielizny są dobrze oznaczone zarówno na wodzie jak i na mapach.  Aby zobrazować jak bardzo wypłyca się Zatoka Pucka, warto wspomnieć o słynnym już Marszu Śledzia, podczas którego uczestnicy regularnie od 2002 roku przechodzą w poprzek Zatokę Pucką, idąc cały czas po dnie z jednym tylko etapem przepłynięcia przez sztucznie wykonany przekop w mieliznach tzw. "głębinkę". O ile głębokości Zatoki Puckiej ograniczają pływanie po niej jachtem kilowym, o tyle właśnie te specyficzne warunki sprawiły, że stała się ona mekką dla innych sportów wodnych, i tak oprócz jachtingu, setki kolorowych żagli windsurferów oraz tyle samo kolorowych latawców w powietrzu za sprawą kit'ów to widok w sezonie codzienny. 

Bliskość miast położonych wokół Zatoki Gdańskiej zachęca do żeglowania między nimi. Dzięki zrealizowanemu projektowi "Pierścienia Zatoki Gdańskiej" w ramach którego zmodernizowano lub dobudowano niezbędna infrastrukturę, żeglowanie jest jeszcze bardziej wygodne. Poniżej przedstawiamy propozycję żeglowania po Zatoce Gdańskiej.

W zależności od ilości czasu jakim dysponujecie, zatoka umożliwia zarówno kilku godzinną żeglugę, jak i kilkunasto dniowe rejsy opływające półwysep helski i kończące się w zlokalizowanych nad otwartym morzem marinach we Władysławowie i Łebie.

 

Tutaj kończy się świat, a zaczyna raj

Tutaj kończy się świat, a zaczyna raj

Rzeka Wieprza należy do najdzikszych i najpiękniejszych rzek Pomorza. Nadal nieodkryta i niezagospodarowana turystycznie, zachwyca pięknem pierwotnego krajobrazu i nieodpartym wrażeniem bliskości przyrody.

Niezwykle często spotkać tu można dziką zwierzynę leśną i rzadkie gatunki ptaków. W swym górnym odcinku rzeka wcina się w liczne, porośnięte lasami wąwozy. Na szlaku znajdują się zabytkowe elektrownie wodne. Szybki nurt, liczne bystrza oraz drzewa w jej korycie nadają jej charakter rzeki podgórskiej, polecanej szczególnie doświadczonym kajakarzom. Górna część szlaku (powyżej ujścia Pokrzywnej) charakteryzuje się ponadto długimi bystrzami, którym towarzyszy niezwykła atmosfera panująca na leśnych terenach, przez które przepływa.

Odcinek środkowy (od miejscowości Korzybie) i dolny są spokojniejsze i łagodniejsze, odpowiednie także dla początkujących kajakarzy i rodzin z dziećmi. Leśny krajobraz zastępują rozpościerające się szeroko pola i łąki. Bezpośrednie ujście do Morza Bałtyckiego daje możliwość zakończenia spływu na plaży w Darłówku. Warte uwagi są też dwa spośród dopływów Wieprzy - dzika i rwąca, dostarczająca adrenaliny Studnica, z licznymi przeszkodami w korycie, wyłącznie dla kajaków jednoosobowych oraz już łagodniejsza Pokrzywna, niezwykle urokliwa, często stanowiąca początek spływu szlakiem Wieprzy.

Szlak Wieprzy i Pokrzywnej: 109 km

Rekomendowana trasa spływu: Trzebielino (Glewnik) - Darłówko

Ilość dni: 7

Trudność: odcinek górny - trudny, odcinek środkowy i dolny - łatwy

Liczba przenosek: 5

Dopływy: Studnica (szlak: 36 km/2 dni/trudny), Pokrzywna (szlak: 14 km/1 dzień/średnio trudny)