Zatoka Gdańska przez lata została doskonale przystosowana do uprawiania różnych form rekreacji wodnej, zarówno w wymiarze amatorskim jak i profesjonalnym sportowym. Liczna sieć marin i przystani morskich umożliwia dopłynięcie w każdy rejon zatoki, a wpłyniecie do jednego z trzech miast tworzących  Trójmiasto jest łatwe i przyjemne.

 Więcej uwagi od żeglarzy wymaga będąca częścią Zatoki Gdańskiej,  Zatoka Pucka, gdzie żeglowanie zwłaszcza na płytszej części jachtem balastowym powinno odbywac się na wyznaczonym torze. Na szczęście wszystkie wypłycenia i mielizny są dobrze oznaczone zarówno na wodzie jak i na mapach.  Aby zobrazować jak bardzo wypłyca się Zatoka Pucka, warto wspomnieć o słynnym już Marszu Śledzia, podczas którego uczestnicy regularnie od 2002 roku przechodzą w poprzek Zatokę Pucką, idąc cały czas po dnie z jednym tylko etapem przepłynięcia przez sztucznie wykonany przekop w mieliznach tzw. "głębinkę". O ile głębokości Zatoki Puckiej ograniczają pływanie po niej jachtem kilowym, o tyle właśnie te specyficzne warunki sprawiły, że stała się ona mekką dla innych sportów wodnych, i tak oprócz jachtingu, setki kolorowych żagli windsurferów oraz tyle samo kolorowych latawców w powietrzu za sprawą kit'ów to widok w sezonie codzienny. 

Bliskość miast położonych wokół Zatoki Gdańskiej zachęca do żeglowania między nimi. Dzięki zrealizowanemu projektowi "Pierścienia Zatoki Gdańskiej" w ramach którego zmodernizowano lub dobudowano niezbędna infrastrukturę, żeglowanie jest jeszcze bardziej wygodne. Poniżej przedstawiamy propozycję żeglowania po Zatoce Gdańskiej.

W zależności od ilości czasu jakim dysponujecie, zatoka umożliwia zarówno kilku godzinną żeglugę, jak i kilkunasto dniowe rejsy opływające półwysep helski i kończące się w zlokalizowanych nad otwartym morzem marinach we Władysławowie i Łebie.

 

Szlak kajakowy WDY

Szlak kajakowy WDY

Wda, zwana Czarną Wodą to drugi, obok Brdy, słynny szlak kajakowy Borów Tucholskich. Jest to jedna z najpiękniejszych i najbezpieczniejszych rzek nizinnych Polski. Płynie w regionie mocno zalesionym i mało zurbanizowanym, zachwyca ciszą i pięknem dzikiej przyrody.

Szczególną uwagę turysty przykuwa rezerwat przyrody Krzywe Koło w Pętli Wdy z licznymi okazami sędziwych dębów, klonów, lip i buków. Znacząca część trasy wiedzie przez Wdecki Park Krajobrazowy stworzony specjalnie w celu ochrony nieskażonej przyrody Wdy.

Na trasie często można spotkać bobry (we Wdeckim Młynie), sarny, czaple siwe, myszołowy i inne zwierzęta.

Rozpoczynająca swój bieg na Równinie Charzykowskiej rzeka charakteryzuje się licznymi meandrami i zakolami na całej swej długości. Wda ma 239 km (długość szlaku to 195 km), wypływa z jeziora Krążno, meandruje przez Bory Tucholskie oraz Wysoczyznę Świecką i uchodzi do Wisły w Świeciu.

Prawie na całej długości, poza górnym biegiem, rzeka Wda jest niezbyt uciążliwa, dobra dla rodzinnego pływania, przeszkody są łatwe do ominięcia, mała ilość przenosek. Jedynie ogromne jezioro Wdzydze, które przy złej pogodzie może być wzburzone oraz zapory wodne w dolnym odcinku mogą utrudniać spływ.

Wda pięknie meandruje wśród lasów tworząc liczne zakola i często zmieniając kierunek. Nadaje się na spływy nawet podczas suszy, ponieważ nie spotyka się tutaj problemu zbyt niskiego stanu wody.

Górny odcinek rzeki należy do bardzo kapryśnych i słabo nadaje się do spływu rodzinnego. Jest to fragment dla ludzi lubiących wyzwania. Większość spływów rozpoczyna się od miejscowości Lipusz i kończy się w Tleniu - jest to tzw. "podstawowy" szlak Wdy.

Odcinek od Lipusza do Wdzydz jest uroczy, rzeka meandruje wśród pól i łąk. Na tym odcinku wpływamy w granice Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego. Do Wdzydz płynie się bardzo spokojnie, idealnie dla rodzinnego spływu.

Żródło: Wrota Pomorza