Place, skwery i pomniki - miejsca które pełnią w przestrzeni miejskiej ważne funkcje. Tutaj spotykają się mieszkańcy, tu organizowane są imprezy i uroczystości miejskie. Na placach i skwerach odnajdujemy pomniki słynnych ludzi, różnego rodzaju obeliski czy fantazyjne fontanny. Dzięki temu miejsca te stanowią swoistą atrakcję turystyczną, gdzie chętnie fotografują się turyści. Kto nie chciałby mieć zdjęcia na tle gdańskiego Neptuna, na Skwerze Kościuszki w Gdyni czy na Placu Zdrojowym w Sopocie? To tylko te najsłynniejsze. Są jednak w Pomorskim również mniej znane obiekty, często szczególnie ważne z punktu widzenia historii danego miejsca, np.: pomnik gen. Hallera i słupek zaślubinowy w Pucku, pomnik Jakuba Wejhera na rynku w Wejherowie, syrenka w Ustce czy okazałe fontanny w Prabutach i Chojnicach.

Park Oliwski

Adres:

Ul. Opata Jacka Rybińskiego

80-328 Gdańsk

Trzynasto hektarowy park w gdańskiej dzielnicy Oliwa jest najstarszym parkiem na terenie Trójmiasta jak i w całym regionie pomorskim.

Prapoczątków parku należy szukać jeszcze na przełomie XII i XIII wieku, kiedy powstawało opactwo cysterskie w Oliwie. Niestety mało jest informacji o ówczesnym wyglądzie ogrodu, natomiast obecny swój kształt park zawdzięcza ostatnim opatom oliwskim. Największą budowlą na terenie parku jest Pałac Opatów, ten zabytkowy budynek składa się z dwóch skrzydeł - wschodniego oraz nowsze południowego. Obecnie w pałacu mieście się Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku.

Początek budowy pałacu datuje się na XV wiek , wtedy to powstał tzw. Stary Pałac w stylu gotyckim. Nowsza część - Nowy Pałac, dobudowano w drugiej połowie XVII wieku, natomiast za ostateczny kształt całego kompleksu odpowiada w głównej mierze opat Jacek Rybiński, za czasów którego w połowie XVIII miała miejsce przebudowa, a kilka lat później powstała nowa wersja przypałacowego ogrodu. Sam ogród inspirowany jest twórczością André Le Nôtre - nadwornego ogrodnik króla Ludwika XIV, twórcy szkoły geometrycznego ogrodu francuskiego oraz m.in. ogrodów w Wersalu. W tamtym czasie powstała barokowa część parku, dzisiaj nazywana częścią francuską. Znajdująca się tam fontanna oraz popiersia książąt pomorskich zdobią miejsca przed frontem pałacu, gdzie utworzono wspaniały parter ogrodowy ( inaczej nazywany kwiatowo - trawnikowy) otwierający się w stronę dużego prostokątnego stawu. Przed wojna z uwagi na obecność różnych kolorowych ryb, staw nazywano "stawem złotych rybek". W tym miejscu warto wspomnieć o Alei Lipowej, która znajduje się w tej samej osi, a zwieńczeniem jej jest mniejszy staw, który w poprzednich latach tworzył charakterystyczna iluzję - patrząc na wschód wydawało się iż ów staw łączy się z oddalonymi o kilka kilometrów wodami Zatoki Gdańskiej. Niestety dzisiaj, chcąc dostrzec ów iluzję musimy wytężyć wyobraźnię, ponieważ widok morza został zasłonięty. Również w okolicy Alei Lipowej, znajduje się miejsce opisywane jako Raj. Jest mim zlokalizowany w zagłębieniu , sprawiający wrażenie lekko odizolowanego, położony równolegle do stawu jeszcze jeden parter ogrodowy. Spacerowicze z dziećmi z pewnością przystaną na chwile przy Grotach Szeptów - charakterystycznych muszlach usytuowanych naprzeciwko siebie, których specyficzny kształt umożliwia wzajemne słyszenie się 2 szepczących osób stojących plecami do siebie, pod warunkiem że nic nie będzie przecinać linii miedzy nimi.


Przez lata za kształt i wygląd parku odpowiadali ogrodnicy, a niektórzy z nich nadali mu wręcz nowy charakter, tak tez było w okresie rozbiorów Polski. Miejsce, przechodząc pod władanie państwa pruskiego otrzymało również nowego opiekuna. Panująca w tamtym czasie moda nakazywała niejako urządzanie parków tak aby imitowały naturę wzorując się m.in. na ogrodach chińskich. Następne zmiany pojawiły się w kolejnym stuleciu, a nowi zarządcy do 1881 roku sprowadzili do parku wiele egzotycznych roślin, a ten nabrał charakter ogrodu dendrologiczno-krajobrazowego. Pozostając w temacie "roślin" dochodzimy do roku 1910-ego, w którym to wybudowano tzw. alpinariu, a ówczesny inspektor Erich Wocke sprowadził tam szereg alpejskich roślin. W dzisiejszej palmiarni zobaczyć można m.in. palmy, bananowce, araukarie, filodendrony, kaktusy, aloesy, agawy oraz opuncje. Dla zwiedzających otwarta jest od maja do października. Park Oliwski jako element zespołu pocysterskiego został wpisany w 1971 roku do rejestru zabytków.