Szlacheckie dwory i pałace bogatych pomorskich rodów to jeden z wyróżników naszego regionu. Niemal w każdym zakątku województwa trafić można na majątki ziemskie, których właścicielami były znamienite rodziny Krokowskich, Przebendowskich, von Massow, Wejherów, von Puttkamerów czy von Below. Terenami o szczególnym nagromadzeniu dawnych folwarków są północne Kaszuby i Ziemia Słupska. Tam licznie zachowały się okazałe rezydencje otoczone zabytkowymi zabudowaniami gospodarczymi, rozległymi parkami nierzadko obfitującymi w dorodne okazy stuletnich i starszych drzew. Część z nich niestety powoli odchodzi w zapomnienie. Mają jednak swój niezaprzeczalny urok, który fascynuje i pozwala na chwilę przenieść się w zamierzchłe czasy, dlatego też potrzebna jest im natychmiastowa pomoc. Jest na szczęście też spora grupa obiektów, która odzyskała świetność sprzed wieków i przyciąga dziś gości nie tylko z kraju ale i z zagranicy tworząc wspólnie popularny produkt turystyczny.

Odkrywaj pomorskie dwory i pałace, ich bogatą historię i niesamowite losy dawnych właścicieli.

Dwór Jackowo

Dane kontaktowe:

Tel. 503 302 800

O samej wsi Jackowo po raz pierwszy dowiadujmy się w 1377 r. z Woskowych Tablic Kopenhaskich, z kolei w księdze komturstwa gdańskiego Jatzkow  widnieje jako miejscowość założona na prawie polskim.

Ród Jackowskich, później von Jatzkow, to znana na Pomorzu rodzina szlachecka właścicieli ziemskich, do których w różnych okresach dziejów należały liczne okoliczne majątki, Biebrowo, Sasino, Przebendowo, Kierzkowo, a nawet dobra rzucewsko-wejherowskie w 1711 r. Przedstawiciele rodu pełnili wiele ważnych funkcji w powiecie lęborskim czy nawet Sejmie Rzeczypospolitej.

Kolejni niemieccy właściciele to dwie rodziny, których nazwiska pojawiają się przy wielu majątkach ziemskich powiatu lęborskiego a więc kolejno von Somnitz (1784-1829) oraz Fliessbach (do 1945 r). Dosyć rozległy majątek przynosił dochody nie tylko z upraw rolniczych, ale również odnosił sukcesy w hodowli koni ciepłokrwistych na bazie hodowli wschodniopruskiej.

Sam budynek dworu powstał w 1804 roku. Z racji funkcji mieszkalnej dla wielopokoleniowej rodziny posiadał dość spore gabaryty. Korpus główny zbliżony kształtem do prostokąta przebudowywano i rozbudowano wielokrotnie, m.in. latach 1908-1910 o skrzydła boczne, architektonicznie nawiązując do neoklasycyzmu. Poprzez swoje funkcje i zmiany stał się pałacem dwukondygnacyjnym, z dwiema salami balowymi, biurem zarządcy, salami bawialnymi i jadalnymi oraz pokojami dla gości i sypialniami.

Obok pałacu funkcjonował rozbudowany folwark, gorzelnia, tartak, stajnie, a na północy
w lesie młyn rzeczny. Ostatni właściciele byli prekursorami w dziedzinie turystyki, ponieważ posiadali swój domek letniskowy na plaży, niestety zniszczony przez czerwonoarmistów w 1945 r.

Obecnie w zabudowaniach pofolwarcznych, w dawnej gorzelni oraz szklarni, działa pensjonat agroturystyczny, jednak niebawem właściciele planują udostępnienie także samego pałacu, który przechodzi gruntowną renowację. Wokół rozpościera się XVIII-wieczny park, z bogatym drzewostanem, gdzie spotkać możemy wiązy szypułkowe, lipy drobnolistne, platany, kasztanowce, daglezje i buki.

Do atrakcji tego miejsca zaliczyć należy stadninę koni oraz saunę, zaś niepodważalnym atutem miejsca są pobliskie lasy i nieduża odległość do morza. Otwarto tu parę lat temu „Powidoki”- Miejsce Spotkań z Uważnością, czyli miejsce odpoczynku i kontemplacji.