Bory Tucholskie to jeden z największych kompleksów leśnych w Polsce, obejmujący około 3 tysięcy kilometrów kwadratowych porośniętych głównie drzewami iglastymi z sosną na czele. Atrakcyjności krajobrazowej dodaje mu urozmaicona rzeźba terenu z bogatą siecią wodną. Część borów objęta została ochroną prawną i stanowi obecnie park narodowy.
Park Narodowy Borów Tucholskich obejmuje obszar ukształtowany przez lodowiec, a ściślej zjawiska związane z jego wycofywaniem się u końca ostatniego zlodowacenia. Topniejący lód i wypływająca spod niego woda niosąca ogromne ilości materiału skalnego, uformowały równinny krajobraz, ozdobiony charakterystycznymi, długimi jeziorami rynnowymi. Niewątpliwą atrakcją geograficzną parku są wielkie skupiska piaszczystych wydm - zjawiska kojarzonego raczej z wybrzeżem morza - tu występujących jako wydmy śródlądowe. Liczne zagłębienia terenu, często wypełnione wodą - to ślady po ogromnych bryłach lodu oderwanych od lodowca, zwanych "martwym loden", które stopniowo topiły się w miarę ocieplania klimatu. Oprócz dominującej sosny, na terenie parku narodowego występują rzadkie rośliny zaliczane do reliktów okresu wycofywania się lodu z terenów północnej Polski. Zajmują one zwłaszcza obszary rozległych torfowisk, powstałych przez zarastanie płytszych jezior. Rzadkie, ale tym bardziej ciekawe są także występujące gdzieniegdzie okazy wiekowych dębów i buków, kiedyś bardzo popularne w Borach Tucholskich, w większości zniszczone przez rabunkową gospodarkę człowieka w przeszłości.

Obszary leśne Borów Tucholskich są także ostoją zwierzyny charakterystycznej dla Europy Środkowej, takiej jak sarny, dziki, jelenie i lisy, a nawet wilki. Spośród ptactwa można w tucholskich lasach spotkać gatunki tak rzadkie jak cietrzewie i głuszce, czarne bociany i wędrowne sokoły.

Obszar Borów Tucholskich to także okolica bardzo atrakcyjna turystycznie. Wśród miejscowych atrakcji wypada wymienić szlaki kajakowe na rzekach i jeziorach, z Jeziorem Charzykowskim i szlakiem Wielkiego Kanały Brdy na czele, Kamienne Kręgi w Odrach, zabytki hydrotechniczne. Zaplecze noclegowo-gastronomiczne zapewniają liczne pensjonaty i gospodarstwa agroturystyczne.

Chata Kaszubska w Brusach Jagliach

Chata Kaszubska w Brusach Jagliach

Historia powstania Chaty Kaszubskiej w Brusach Jagliach sięga początku lat 80. XX w. Wtedy to założyciele oddziału Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego planowali budowę muzeum regionalnego z wystawą eksponatów zebranych wśród miejscowej ludności. Jednocześnie miało ono stać się centrum kultury południowych Kaszub.

Późniejsza sytuacja polityczna sprawiła, że myśl o budowie chaty odłożono na ponad dekadę i powrócono do niej dopiero w latach 90. W 1995 r. powstał Społeczny Komitet Budowy Muzeum, zatwierdzono koncepcję usytuowania Chaty w Brusach Jagliach w sąsiedztwie zabudowań twórcy ludowego Józefa Chełmowskiego. W 1996 r. odrzucono pomysł przeniesienia i renowacji oryginalnej chaty. Projektantem nowego budynku został Jan Sabiniarz. W 2002 roku rozpoczęto budowę z udziałem miejscowych rzemieślników. Inwestorem został Urząd Miejski w Brusach.

Uroczysta inauguracja działalności Chaty Kaszubskiej odbyła się 6 maja 2005 r. Chata Kaszubska nawiązuje do tradycyjnej zabudowy południowych Kaszub. Jej regionalny charakter zachowano dzięki architekturze, materiałom budowlanym i elementom wykończeniowym. Drewniana konstrukcja budynku powstała z drzew, które rosły w XIX~wiecznym parku Sikorskich w Wielkich Chełmach. Dach muzeum pokryto trzciną naturalną, schody zewnętrzne wykonano z naturalnego kamienia, a podłogi, jak w starych chatach kaszubskich, z desek sosnowych.

Żródło: Wrota Pomorza