La forêt de Bory Tucholskie est l'une des plus grandes forêts en Pologne, en effet elle recouvre une superficie d’environ 3000 km2 composée de conifères, surtout de pins. Le paysage est rendu encore plus attrayant en raison de la typographie du terrain et des nombreuses rivières et lacs. Certaines forêts ont fait l'objet d'une protection juridique par leur inscription au Parc National.

Le Parc National de Bory Tucholskie recouvre une zone qui a été formée par un glacier, plus exactement par le phénomène de retrait du glacier à la fin de l’époque glacière.

La fonte des glaces et l'eau s’échappant en dessous des glaciers ont transporté d'énormes quantités de roches, formant ainsi un paysage de plaines, agrémentés de longs lacs postglaciaires caractéristiques. Une autre attraction du parc est constituée par de grandes zones de dunes de sable, évoquant plutôt le bord de mer, mais ici ce sont des dunes intérieures. Les nombreuses dépressions, souvent emplies d'eau, sont les traces qu’ont laissés les énormes blocs de glace détachés du glacier, surnommés «glace morte », qui ont fondu au fur et à mesure du réchauffement de la planète. Hormis les pins majoritaires dans le Parc National, on peut également trouver des plantes rares qui sont des reliques de la période de fonte des glaciers sur les territoires du nord de la Pologne. Elles se trouvent principalement dans les vastes zones de tourbières, créées par l’accumulation de la tourbe dans les lacs peu profonds. On peut également y trouver des spécimens de chênes centenaires et de hêtres très rares, donc d’autant plus intéressants ; ces arbres, autrefois très nombreux dans la forêt de Bory Tucholskie, ont été détruits par une exploitation trop intensive par l’homme.

Les forêts de Bory Tucholskie sont également le refuge des biches, des cerfs, des sangliers, des renards et même des loups. Parmi les oiseaux forestiers, se trouvent des espèces rares comme le tétras lyre, les coqs de bruyère, les cigognes noires et les faucons migrateurs.

La zone de Bory Tucholskie est aussi une zone très attrayante pour les touristes. Les itinéraires de kayak sur les rivières et les lacs, surtout le lac Charzykowski et l’itinéraire du Grand Canal de la Brda, les cercles de pierre à Odry, les monuments hydrotechniques.

De nombreuses maisons d'hôtes et fermes fournissent une excellente base hôtelière et de restauration.

Park Narodowy

Park Narodowy "Bory Tucholskie"

Bory Tucholskie to jeden z trzech najmłodszych parków narodowych w Polsce. Utworzono go w 1996 r. na obejmującym ponad 4,5 tysiąca hektarów obszarze w południowej części Kaszub.

Teren parku to dawne przedpole topiącego się lodowca, stąd dominują w nim krajobrazy sandrowych, piaszczystych równin i polodowcowych rynien, często tworzących wydłużone jeziora. Największym z nich jest Jezioro Ostrowite. Częściowo na terenie parku znajduje się również rynnowe Jezioro Charzykowskie, jedno z ważniejszych miejsc na mapie polskiego żeglarstwa. Niektóre z 21 jezior położonych w granicach parku, połączone ciekami wodnymi, tworzą tzw. Strugę Siedmiu Jezior. Charakterystyczne dla parku jest występowanie wydm śródlądowych, które tu właśnie tworzą jedno z największych nagromadzeń tego typu obiektów w Polsce. Wielką różnorodność wykazuje miejscowa flora, wśród której dominują bory sosnowe rosnące na suchych glebach. Spotkać można także siedliska bagienne, w których zdarzają się rzadkie gatunki roślin, będących reliktami okresu wycofywania się lądolodu z terenu dzisiejszych Borów Tucholskich. Równie bogato przedstawia się parkowa fauna, ze zwierzętami charakterystycznymi dla naszej strefy klimatycznej, w tym tak rzadkimi gatunkami jak wilki, czarne bociany, głuszce i cietrzewie. Przy odrobinie szczęścia można zobaczyć szybującego nad koronami drzew sokoła. Na terenie parku nie brakuje także zabytków kulturowych, wśród których dominują ludzkie osiedla o zachowanym, zabytkowym układzie. Przez park prowadzą dwa szlaki rowerowe i pięć szlaków pieszych. Wytyczono w nim także trzy ścieżki edukacyjne.