Powiśle. El reino de las ciruelas y la riqueza de los castillos teutónicos

Ubicada en la costa oriental de Vistula, Powiśle se encuentra en la frontera de dos Voivodatos: Voivodato de Pomerania y Voivodato de Varmia y Masuria. Afortunadamente para Pomerania, hay numerosos embalses, lagos, ríos y bosques llenos de caminos pintorescos. Los entusiastas de la historia y la arquitectura visitan Powiśle por sus castillos, fortalezas y criptas, aquí no les faltan.

Powiśle, esta ubicada en las cercanías de la parte baja del río Vístula, es un área que atrae con su paisaje extremadamente pintoresco y una historia bastante confusa. Cambió su nacionalidad muchas veces y finalmente se convirtió en parte de Pomerania y Polonia.

Powiśle es la riqueza de los lagos y ríos. Aquí no faltan los bosques, que son un lugar ideal para caminantas y amantes de la recreación activa. Tampoco faltan campos de cultivo, que en primavera crean un encantador panorama y huertos, donde se cultivan manzanas, peras y ciruelas. Estas últimas son el orgullo de los cultivadores de frutas. Las ciruelas de Powiśle son una verdadera rareza y bondad de la región. La más famoso es de Neborowo Wielkie. Se hacen de ellas una mermelada de ciruela clásica y el licor de ciruela, que se ha convertido en el sello de la región

Powiśle es apreciado, sin embargo, no solo por su ubicación y características geográficas. También es una región en la que hay dos monumentos de los tiempos dorados de La Gran Orden Teutónica.

En primer lugar, miramos a Kwidzyn, llamada la capital de la parte baja de Powiśle. Sobre la ciudad situada en el río Liwa, el castillo capitular de Pomezania sigue el modelo de los castillos teutónicos. Fue construido a comienzos de los siglos trece y catorce y en los años de su esplendor fue un centro religioso y político-administrativo. Un elemento característico de su arquitectura es Gdańsko, una torre que va más allá de la línea de muros defensivos. El castillo está conectado con un porche interior soportado por arcadas. Se ve espectacular y al visitar Kwidzyn, es imprescindible conducir por la calle Gdańska bajo las arcadas.

Cuando visite la ciudad, preste atención a los fragmentos de las murallas góticas defensivas del siglo XIV, un granero de ladrillo de cuatro pisos del siglo XVIII y La Cripta de los Tres Grandes Caballeros Teutónicos en la Catedral de San Juan El Evangelista.


Castillo en Kwidzyn fot. Pomorskie.Travel

Ubicado en los lagos: Sztumskie y Barlewicki Sztum, es la siguiente parada en la ruta que se aproxima a Powiśle. Sztum es famoso no solo por su pintoresca ubicación sobre dos embalses, sino sobre todo por su historia, siempre entrelazada con la Orden Teutónica. Fue aquí, en el siglo 14, cuando los Caballeros Teutónicos construyeron un bastión defensivo, que se convirtió en la sede del jefe del alcalde teutónico. Los monjes construyeron su fortaleza de piedra y ladrillo, gracias a ello sobrevivió durante siglos y hoy es la sede de la rama del Museo del Castillo en Malbork. La Hermandad de los Caballeros de la Tierra en Sztum se encuentra en la fortaleza, gracias a la cual la leyenda del caballero vive en la ciudad hasta el día de hoy.

Si visita los alrededores de Sztum, merece la pena echar un vistazo a Waplewo Wielkie y tomarse un momento para visitar el extremadamente encantador Palacio Sierakowski. Este lugar, que en el siglo XIX que era extremadamente difícil para la historia polaca, era un centro de lo polaco. Aristócratas, artistas, poetas y escritores polacos estuvieron aquí.


Museo de la tradición noble en Waplewo Wielkie

A su vez, en Prabuty, casi en la frontera de los voivodatos de Pomerania y de Varmia y Masuria, vale la pena echar un vistazo a la ruta de las obras hidráulicas subterráneas. Los corredores creados bajo el casco antiguo se remontan al siglo XVIII y se construyeron debido al peligro asociado con numerosos incendios.

 

Powiśle, lleno de encanto durante el día, misterioso y oculto por las tardes. Quién sabe, tal vez en los castillos teutónicos, ¿puedes encontrarte con el espíritu del gran maestro?

 

Wieś Rakowiec
Kościół p.w.św. Antoniego w Rakowcu, Pomorskie.travel

Wieś Rakowiec

Rakowiec to wieś położona w powiecie kwidzyńskim, w gminie Kwidzyn, na trasie łączącej miasta Kwidzyn i Prabuty. Pierwsze ślady osadnictwa na tym terenie pochodzą z czasów rzymskich i wczesnego średniowiecza. W 1293 roku wieś została lokowana, na prawie chełmińskim, przez biskupa Henryka. Była to druga chłopska wieś na tym terenie, po Górkach. Nazwa wsi pochodzi od dużego jeziora położonego między wsią a (wydzielonymi z niej w 1293 r) Rakowicami.

W latach 1330-1340 zbudowany został gotycki Kościół, który stanowi dzisiaj jedną z atrakcji turystycznych Rakowca. W czasie reformacji kościół przeszedł w ręce kościoła ewangelickiego. W 1711 roku doszło do pożaru plebanii, co spowodowało groźbę zawalenia się kościoła. Z pomocą finansową, na potrzeby odbudowy plebanii i remontu kościoła, przyszli król Fryderyk Wilhelm I i książę Nassau, którzy gościli w Rakowcu w 1736 roku. W latach 1722-1725 wnętrze Kościoła zostało przebudowane, wstawiono nowe ławki, ołtarz i organy. Za ołtarzem głównym znajdują się trzy kamienne płyty nagrobne z XVII wieku.

Wojny prowadzone w XV wieku i następnych stuleciach nie oszczędziły terenu dzisiejszej wsi Rakowiec, spowodowały nie tylko zniszczenia materialne, ale również wyludnienie terenu. Sytuacja  gospodarcza terenu poprawiła się wraz z wprowadzeniem reform uwłaszczeniowych  w drugiej dekadzie XIX wieku. Wkrótce, zachęceni reformami uwłaszczeniowymi, zaczęli przybywać tu koloniści z Niemiec.

Jezioro w Rakowcu
Jezioro w Rakowcu, fot. Pomorskie.Travel

Rakowiec leży na trasie napoleońskich podróży. W 1807 cesarz Napoleon rezydował w Kamieńcu, skąd przez Rakowiec jeździł codziennie jego goniec. Sam cesarz w drodze do Kwidzyna przejeżdżał przez wieś Rakowiec.

Na przełomie XIX i XX wieku Rakowiec był najbogatszą i największą wsią w powiecie. W tym czasie na terenie wsi mieszkało i pracowało kilkunastu rzemieślników, były 3 karczmy, dom starców, położna, duża mleczarnia oraz 3 wiatraki. Rolnicy zajmowali się nie tylko uprawą i hodowlą, ale również wydobyciem torfu.  W 1909 roku powstał dworzec kolejowy na linii Kwidzyn-Prabuty. Pierwsza szkoła na terenie wsi powstała w XVIII wieku, przed rokiem 1945 była szkołą 3-klasową.  Na początku lat 20.XX wieku wieś została zelektryfikowana. 1.września 1945 roku Maria Zarembianka otworzyła polską szkołę podstawową. W 1945 roku uruchomiono również pocztę, ośrodek zdrowia, aptekę i sklepy.  

Po II Wojnie Światowej na terenie Rakowca działała gmina, następnie w latach 1954-1972 wieś Rakowiec była gromadą.

Na terenie wsi znajduje się Dworek wybudowany przez junkrów pruskich w XVIII wieku. Jest to dwór myśliwski, w którym mieszkała rodzina szlachecka. Przy dworku znajdują się budynki gospodarcze, w tym dwie stajnie z XVIII wieku i z 1935 roku. Obecnie stajnie są odnowione i nowocześnie wyposażone, znajdują się na terenie działającej w Rakowcu stadniny koni. 

Powiślańska Śliwa w Occie
Powiślańska Śliwka w Occie, fot. Pomorskie.Travel

W pobliżu Rakowca przebiega pieszy, zielony Szlak Napoleoński (szlak rzeki Liwy). Początek szlaku znajduje się w Kwidzynie. Na terenie Rakowca wytwarzane są regionalne produkty Powiślańska Śliwka w Occie oraz Ocet z Powiślańskiej Śliwki. Produkty te od wielu lat sporządzane są przez powiślańskie gospodynie, według receptury Magdaleny Łąsiak. Dzisiaj córka Magdaleny Łąsiak, Elżbieta Szczukowska, kontynuuje tradycję przygotowywania regionalnych przetworów ze śliwki. Promocją produktów zajmuje się Stowarzyszenie Mieszkańców i Sympatyków Wsi Rakowic.

W Rakowcu działa Pracownia Rzeźby. W pracowni odbywają się zajęcia stałe, podczas których prezentowane są różne sposoby techniczne i plastyczne wykonywania rzeźb.

Jedna z Rakowskich rzeźb
Jedna z rakowskich rzeźb, fot. Pomorskie.travel