Pomerania es una región con un relieve del terreno muy variado y paisaje diverso. Muchas colinas en Casubia, Kociewie o en la costa facilitan admirar panoramas de Pomerania. Además de miradores naturales también hay varias torres de observación y otros lugares que ofrecen una vista impresionante.


     Una de las características distintivas de Pomerania son los faros ubicados cerca del mar, en principio realizan funciones de navegación, pero la mayoría de ellos está disponible a los visitantes  por lo que son una gran atracción turística y unos perfectos miradores. En el voivodato de Pomerania hay en total 10 miradores.

 

     Numerosas torres y plataformas de observación ubicadas en el voivodato de Pomerania muestran perfectamente la diversidad del paisaje de la región. Merece la pena ir a Gniewino para subir a “Kaszubskie Oko” (Ojo de Casubia) y ver “Dom Rybaka” (Casa del Pescador) en Władysławowo. Las plataformas de observación en Wdzydze Kiszewskie, la cima de Wieżyca, Pachołek y Góra Lemana en los  alrededores de Bytów son sólo algunos de los lugares desde donde se puede admirar un vasto panorama de Pomerania.

 

     Debido a la diferencia de altura, la región abunda en miradores naturales. Algunos de ellos están marcados, otros están ocultos y los descubren sólo los visitantes más apasionados.


     En la zona costera no faltan lugares con vistas espectaculares. La duna Czołpińska, Lubiatowska y Łącka en el Parque Nacional Słowiński y el monte “Góra Libek” en Kuźnica con los sitios desde donde se puede admirar la belleza del Mar Báltico. El acantilado junto al mar es una creación de la naturaleza que perfectamente sirve como mirador natural. El acantilado más popular está en Gdynia Orłowo, desde cuya cima se puede disfrutar de la bahía y las playas de Orłowo y Sopot.

 

     El relieve ondulado de Pojezierze Kaszubskie hace que esta zona esté llena de lugares donde se pueden admirar los pintorescos lagos casubios. Los miradores más interesantes y mejor disponibles están ubicados a lo largo del Camino Casubio (Droga Kaszubska) o en sus alrededores: Sobótka en Ręboszewo, Góra Jastrzębia en Ostrzyce, Góra Tamowa en los alrededores de Chmielno y Złota Góra con una buena plataforma de observación.

 

     Además, la aglomeración Trójmiasto es rica en numerosos miradores naturales y bien acondicionados. El mirador más popular en el centro de Gdynia es Kamienna Góra. Desde la cima de la montaña bien organizada se extiende la vista a la parte más representativa de la ciudad, es decir, el muelle sur con gran parte de la bahía, el puerto deportivo, el barco “Dar Pomorza” y el famoso rascacielos “Sea Towers”, mientras que desde el otro lado podemos ver un amplio panorama al centro de Gdynia.


     En Sopot un lugar popular para el ocio es Łysa Góra que aparte de una pista de esquí también tiene la función del mirador. Cuando hace buen tiempo se puede ver la torre de la Iglesia de la Virgen María (Kościół Mariacki) de Gdansk. Un sitio un poco menos conocido es la elevación Wzniesienie Strzeleckie situada cerca de Opera Leśna. Ambos puntos están en la Ruta de Zorros que se puede recorrer andando y es también llamada la Ruta de los Miradores.


     Hay dos miradores maravillosos en Gdańskie Grodzisko. En la cima de la montaña Góra Gradowa se alza el mirador y la enorme Cruz del Milenio colocada en el año 2000 con motivo del 2000 aniversario del cristianismo y los 1000 años de Gdansk. Sin lugar a dudas, este es el mejor mirador de Trójmiasto del que se ve casi todo el centro de Gdansk junto con el Casco Antiguo y la Ciudad Principal y la zona de astilleros. En  Grodzisko también está el segundo mirador llamado “Mesa de Napoleón”. De acuerdo con la leyenda de este lugar, en 1807 Napoleón dirigió el asedio de Gdansk. Para conmemorar este evento, debajo del pequeño manzano está el  monumento en forma de mesa con un mapa de Gdansk, un gorro y un abrigo del emperador. También podemos disfrutar de bonitos panoramas del bastión Bisonte (Żubr) y Santa Gertrudis en Dolne Miasto de Gdansk.

Góra Rowokół

Rowokół to wzgórze morenowe wznoszące się nad jeziorem Gardno tuż obok miejscowości Smołdzino.

Widziana z daleka do złudzenia przypomina wulkaniczny stożek, wyrastający wysoko ponad łagodne kaszubskie krajobrazy. Kiedy stoimy u jej podnóży jawi się jako potężna zielona masa, gęsto porośnięta wysokimi jodłami i prastarymi bukami. Rowokół, święta góra Słowińców, słynie z dwóch rzeczy - zapierającej dech w piersiach dzikiej przyrody i starych legend pobudzających od lat wyobraźnię zarówno mieszkańców okolicznych wsi, jak i gości, którzy zawitali tu tylko na chwilę.

Dzika przyroda u stóp
Spowite mgłą o poranku, owiane tajemnicą wieczorem, zbocza góry wznoszą się łagodnie na wysokość 115 metrów n.p.m. Niemal całą ich powierzchnię pokrywa las tworzący rezerwat przyrody Rowokół. Jest to swoista wizytówka ciągnącego się niedaleko szerokim, nadmorskim pasem Słowińskiego Parku Narodowego. Wiodące stokami moreny czołowej szlaki poprowadzono tak, aby podczas najkrótszego nawet spaceru można było natknąć się na takie oznaki dzikich mieszkańców tych okolic, jak grube pnie wyrzeźbione przez bobry, czy ścieżki wydeptane przez sarny i jelenie.

Burzliwe dzieje na szczycie
Pierwsze ślady ludzkiej działalności związanej z górą pochodzą z IX wieku, kiedy to pradawni Słowińcy oddawali cześć bóstwu ognia - Swarożycowi. Archeolodzy odkryli na południowy-wschodnim zboczu Rowokołu pozostałości kolistych wałów wraz z wielkim paleniskiem ofiarnym i szczątkami kości zwierząt. Na przełomie XII i XIII wieku wzniesiono na szczycie kaplicę św. Mikołaja, którą następnie Mściwoj II przekazał słupskim zakonnikom. Po dwustu latach mała kapliczka przemieniła się w Sanktuarium Maryjne, będące jedną z trzech stacji dla pątników. W czasach reformacji budowlę rozebrano, a część pochodzących z niej kamieni posłużyła do budowy kościoła w Smołdzinie.

Rowokół jest jednym z najwyższych wzniesień w tej części Kaszub. Doskonale widoczny zarówno z lądu i morza przez setki lat służył jako punkt orientacyjny dla wędrowców i marynarzy. W nocy kierunek wskazywało światło płonących ognisk, w dzień drogę wyznaczał słup dymu. Pod koniec XIX wieku rolę tę przejęła latarnia morska w Czołpinie. Obecnie szczyt góry zdobi wieża widokowa, z której rozpościera się przepiękny widok, niezależnie od tego w którym kierunku spojrzymy.


Rowokół spowity mgłą, fot. M. Kraszewska

Pirat, diabeł i szpilka
Nieodłączną częścią historii Rowokołu są związane z nim legendy. Według niektórych przekazów, głęboko w masywie góry leży skarb ukryty przez dawnych piratów - Bandemerów, którzy na swe grabieżcze wyprawy ruszali z portu w Rowach. Droga do kosztowności wiedzie przez niewielką kotlinę pod szczytem, jednak strzeże jej od stuleci sam diabeł. W niedzielne poranki, w czasie nabożeństw, rozpoczyna on swoje harce, przez co górę spowija gęsta mgła.

Jak głosi inna legenda, góra dawniej stanowiła schronienie bandy rozbójników, którzy za czasów księcia Raciborza, plądrowali okolicznych kupców, grabili podróżnych, a fałszywymi ogniskami kierowali statki na mieliznę. Książę, który niegdyś sam podejmował rabunkowe wyprawy, długo przymykał oko na niecny proceder swych podwładnych, kiedy jednak i jemu zaczęło brakować złota w skarbcu, postanowił odebrać rabusiom zagarnięte kosztowności. Uwięziony i torturowany herszt bandy, aż do swego końca nie zdradził miejsca ukrycia skarbu. Tuż przed skonaniem wyznał jedynie, iż skarb spoczywa pod wielkim głazem, a jedynym sposobem na zdobycie go, jest usunięcie szpilki, która pod owym głazem leży… nie dodał jednak, że szpilka wraz z głazem stanowią śmiertelną pułapkę czyhającą na nieuważnych poszukiwaczy.

Warto odwiedzić
Okolice Rowokołu to znakomite miejsce nie tylko na jednodniową wycieczkę, ale i dłuższy pobyt. W leżącym u podnóży góry Smołdzinie na szczególną uwagę zasługuje kościół pod wezwanie Trójcy Świętej, wzniesiony w 1632 r. oraz elektrownia wodna, stojąca w pobliżu ujścia rzeki Łupawy do jeziora Gardno. Przed wyruszeniem na przyrodnicze eksploracje warto wcześniej zwiedzić Muzeum Przyrodnicze Słowińskiego Parku Narodowego, którego ekspozycje szczegółowo prezentują faunę i florę tej części wybrzeża.

W położonej nieopodal wsi Kluki działa Muzeum Wsi Słowińskiej. Tutaj, w trakcie licznych imprez folklorystycznych stare chałupy i zagrody tętnią życiem, przywodząc na myśl ich dawnych mieszkańców.

Wędrując w stronę piaszczystych wydm, pomiędzy jeziorami Gardno i Łebsko, dostrzeżemy wyrastające ponad pasmo nadmorskiego lasu wzniesienie. Na jego szczycie znajduje się, otwarta dla turystów, czołpińska latarnia morska. Jako że jest ona usytuowana niemal w centrum Słowińskiego Parku Narodowego, widok jaki rozpościera się z jej szczytu jest przepiękny.

Natchnienie malarza
Słowińską górę można podziwiać nie tylko w czasie wizyty w województwie pomorskim, ale również odwiedzając Brücke Museum w Berlinie. Rowokół stał się tematem namalowanego w 1937 roku obrazu "Lebasee mit Revekol", którego autorem jest jeden z czołowych przedstawicieli niemieckiego ekspresjonizmu.


Karl Schmidt-Rottluff, Lebasee mit Revekol, 1934 r.