Las mansiones de la nobleza y los palacios de las familias nobles de la región de Pomorze es un elemento original de esta zona. Prácticamente en cada rincón de la región se pueden encontrar las fincas, previas propiedades de las familias Krokowscy, Przebendowscy, von Massow, Wejher, von Puttkamer o von Below. Los terrenos especialmente ricos en las fincas antiguas son las tierras de Casubia del Norte y de los alrededores de la ciudad Słupsk (Ziemia Słupska), donde en un número grande se mantuvieron las residencias majestuosas rodeadas de los edificios de explotación y los parques extensos con los árboles de 100 años e incluso más antiguos. Por desgracia, muchas de ellas van desapareciendo. Pero tienen un encanto especial, que atrae y permite volver por un momento a los tiempos remotos, y por eso necesitan rescate urgente. Afortunadamente hay un grupo bastante amplio de los objetos que recuperaron su esplendor previo y hoy atraen a los visitantes polacos y extranjeros, formando en conjunto un producto turístico popular.


     Descubra las mansiones y palacios de Pomorze, sus historias interesantes y cuentos de sus propietarios antiguos.

 

Dwór Jackowo

Detalles de contacto:

Tel. 503 302 800

O samej wsi Jackowo po raz pierwszy dowiadujmy się w 1377 r. z Woskowych Tablic Kopenhaskich, z kolei w księdze komturstwa gdańskiego Jatzkow  widnieje jako miejscowość założona na prawie polskim.

Ród Jackowskich, później von Jatzkow, to znana na Pomorzu rodzina szlachecka właścicieli ziemskich, do których w różnych okresach dziejów należały liczne okoliczne majątki, Biebrowo, Sasino, Przebendowo, Kierzkowo, a nawet dobra rzucewsko-wejherowskie w 1711 r. Przedstawiciele rodu pełnili wiele ważnych funkcji w powiecie lęborskim czy nawet Sejmie Rzeczypospolitej.

Kolejni niemieccy właściciele to dwie rodziny, których nazwiska pojawiają się przy wielu majątkach ziemskich powiatu lęborskiego a więc kolejno von Somnitz (1784-1829) oraz Fliessbach (do 1945 r). Dosyć rozległy majątek przynosił dochody nie tylko z upraw rolniczych, ale również odnosił sukcesy w hodowli koni ciepłokrwistych na bazie hodowli wschodniopruskiej.

Sam budynek dworu powstał w 1804 roku. Z racji funkcji mieszkalnej dla wielopokoleniowej rodziny posiadał dość spore gabaryty. Korpus główny zbliżony kształtem do prostokąta przebudowywano i rozbudowano wielokrotnie, m.in. latach 1908-1910 o skrzydła boczne, architektonicznie nawiązując do neoklasycyzmu. Poprzez swoje funkcje i zmiany stał się pałacem dwukondygnacyjnym, z dwiema salami balowymi, biurem zarządcy, salami bawialnymi i jadalnymi oraz pokojami dla gości i sypialniami.

Obok pałacu funkcjonował rozbudowany folwark, gorzelnia, tartak, stajnie, a na północy
w lesie młyn rzeczny. Ostatni właściciele byli prekursorami w dziedzinie turystyki, ponieważ posiadali swój domek letniskowy na plaży, niestety zniszczony przez czerwonoarmistów w 1945 r.

Obecnie w zabudowaniach pofolwarcznych, w dawnej gorzelni oraz szklarni, działa pensjonat agroturystyczny, jednak niebawem właściciele planują udostępnienie także samego pałacu, który przechodzi gruntowną renowację. Wokół rozpościera się XVIII-wieczny park, z bogatym drzewostanem, gdzie spotkać możemy wiązy szypułkowe, lipy drobnolistne, platany, kasztanowce, daglezje i buki.

Do atrakcji tego miejsca zaliczyć należy stadninę koni oraz saunę, zaś niepodważalnym atutem miejsca są pobliskie lasy i nieduża odległość do morza. Otwarto tu parę lat temu „Powidoki”- Miejsce Spotkań z Uważnością, czyli miejsce odpoczynku i kontemplacji.