El viaje por Casubia del Norte, o como la llaman los habitantes de esta tierra - los casubios - por Norda, empecé en Hel. Nunca olvidaré la brisa suave que llevaba ese olor del mar tan típico. Salí de Gdynia en una lancha colectiva, con mi bicicleta. Cuando estaba en Hel, visité el focario, el Museo de la Pesca, y en la calle Wiejska comí un pescado fresquito. La comida fue perfecta. ¡Que pena que no se puede comer para más tarde! Después de la comida, hay que moverse un poquito. ¡Me subí a la bicicleta y ya! El camino de Hel a Jastarnia - que revelación! A lo mejor no hay otro camino tan agradable - una parte atraviesa el bosque, para correr luego justo al lado del mar, a lo largo de la Bahía de Puck. En Jurata, llamada la meca de los famosos y los ricos,  tomé un café aromático. En Jastarnia, paré cerca del puerto, para admirar a los botes, veleros y barcos de pesca.

El camino de Hel corre hasta Puck, pero antes de llegar allí, paré en Chałupy, donde me encontré con un casubio verdadero, que estaba contando del trabajo duro de los pescadores y de los barcos tradicionales. Tal barco tradicional se llama Pomeranka y últimamente vuelve a ser muy popular. Hoy en día esos barcos construye, entre otros, la familia de Struck de Jastarnia. Afortunadamente, se sentó conmigo en una mesa un chico joven, que hablaba perfectamente casubio. Sin él, no hubiera entendido bien los cuentos del pescadero. Cuando le escuchaba, por un momento me sentía como fuera de vacaciones en el extranjero.

Antes de llegar a Władysławowo, vi centenas de velas en la Bahía de Puck – los aficionados del windsurfing y  kitesurfing estaban muy contentos.Decidí probarlo y quedé para la primera clase en una de las escuelas. Cansada, pero feliz, llegué a Władysławowo. No era el fin, porque decidí tomar un paseo por la playa. A esta hora del día la playa arenosa, estrecha y vacía parecía como salvaje, y el agua estaba de tono bello de gris azulado. Aquí podía planear con calma los días siguientes. Fui a Jastrzebia Gora, y en el camino visité al faro en Rozewie, la ciudad de Puck con la iglesia parroquial de San Pedro y San Pablo. Después, llegué al palacio en Rzucewo y al castillo en Krokowa. Como una memoria bonita iré a casa con una escultura de un angelito casubio, que va a recordarme el tiempo tranquilo pasado al mar.

Un par de días no es suficiente para visitar todos los sitios interesantes del distrito pucki. Ya no puedo esperar cuando vuelvo aquí dentro de un tiempo con mis amigos.  Lo que he visto aquí y lo que me pasó me ayudará a convencerles fácilmente a hacer un viaje a Norda.


Białogóra

Białogóra

Białogóra to jedna z cenniejszych przyrodniczo miejscowości polskiego wybrzeża. Położona we wschodniej części Wybrzeża Słowińskiego, na skraju Wierzchucińskich Błot, pomiędzy Władysławowem, a Łebą, w całości objęta jest Nadmorskim Obszarem Chronionego Krajobrazu.

Przy wschodniej części wsi rozpoczyna się Nadmorski Park Krajobrazowy, a od strony północno - wschodniej wyznaczony został teren rezerwatu Białogóra, który chroni fragmenty nadmorskiego lasu bagiennego oraz boru bażynowego. Północną i zachodnią część wsi oplata specjalny obszar ochrony siedlisk "Białogóra".

Białogóra została po raz pierwszy wymieniona w 1414 r. w krzyżackim przekazie źródłowym w formie Weissenberg (Biała Góra). Nazwa polska użyta była w inwentarzu dóbr i dochodów biskupstwa włocławskiego w 1534 r. Miejscowość występowała również w piśmiennictwie pod innymi nazwami: Białagura (1659), Biała Góra (1772), Wittenberg (1912). W 1945 r. wieś została przyłączona do Polski, a jej polską nazwę ustalono ostatecznie w 1947 r. Pochodzi ona od położonej na północny - wschód zalesionej wydmy Białogóra. W latach 60. powstały pierwsze ośrodki wypoczynkowe, a rozbudowa turystyczna trwa do dziś, czyniąc z Białogóry atrakcyjną miejscowość wypoczynkową.

Rezerwat przyrody Białogóra (211 ha) to florystyczny rezerwat w zatorfionym zagłębieniu między wydmowym w pasie wydm nadmorskich. Celem ochrony jest zachowanie unikatowego na polskim wybrzeżu kompleksu przestrzennego wydm i obniżeń między wydmowych, zbiorowisk atlantyckiej roślinności torfowiskowej z ginącymi o rzadkimi gatunkami roślin na granicy ich geograficznego zasięgu, fitocenoz nadmorskiego boru bagiennego i bażynowego oraz ostoi żurawia.

Białogóra to również letnia stolica Nordic Walkingu, w której rokrocznie obywa się Puchar Bałtyku. Zawody są rozgrywane na dystansie profesjonalnym (10km) oraz rodzinnym (5 km), który mogą pokonać zarówno mniej zaawansowani zawodnicy jak i młodzież.

Niezwykłym atutem tej nadmorskiej miejscowości letniskowej są szerokie, piaszczyste, a przede wszystkim niezatłoczone plaże, na których w sezonie letnim funkcjonuje strzeżone kąpielisko. W nadmorskim, sosnowym lesie wytyczone zostały szlaki piesze oraz rowerowe, które są alternatywą dla tych, którym całodzienne kąpiele słoneczne nie służą.