Die Adelshöfe und die Schlösser von reichen pommerischen Familien sind eines der Merkmale unserer Region. Fast an jeder Ecke unserer Wojewodschaft sind Landgüter anzutreffen, deren Besitzer die berühmten Familien Krokowski, Przebendowski, von Massow, Wejher, von Puttkamer oder von Below waren. Besonders reich an alten Gutshöfen sind die nördliche Kaschubei und das Stolper Land. Dort blieben zahlreich die prächtigen, von historischen Wirtschaftshäusern umgebenen Sitze, mit weiten, nicht selten an gut gewachsenen mehrhundertjährigen Bäumen reichen Parks. Ein Teil davon gerät leider allmählich in Vergessenheit. Sie besitzen jedoch ihren zweifellosen Charme, der fasziniert und es für eine Weile möglich macht, in die längst vergangenen Zeiten einzutauchen, und deshalb erfordern sie sofortige Hilfe. Glücklicher Weise existiert auch eine beträchtliche Reihe an Objekten, die ihren alten Glanz wiedererlangt haben und heute Gäste, nicht nur aus Polen, sondern auch aus dem Ausland anziehen und zusammen ein beliebtes Tourismusprodukt bilden.

 

     Entdecken Sie die pommerischen Adelshöfe und Schlösser, ihre reiche Geschichte und die unglaublichen Schicksale ihrer alten Eigentümer.

Dwór Jackowo

Kontaktdetails:

Tel. 503 302 800

O samej wsi Jackowo po raz pierwszy dowiadujmy się w 1377 r. z Woskowych Tablic Kopenhaskich, z kolei w księdze komturstwa gdańskiego Jatzkow  widnieje jako miejscowość założona na prawie polskim.

Ród Jackowskich, później von Jatzkow, to znana na Pomorzu rodzina szlachecka właścicieli ziemskich, do których w różnych okresach dziejów należały liczne okoliczne majątki, Biebrowo, Sasino, Przebendowo, Kierzkowo, a nawet dobra rzucewsko-wejherowskie w 1711 r. Przedstawiciele rodu pełnili wiele ważnych funkcji w powiecie lęborskim czy nawet Sejmie Rzeczypospolitej.

Kolejni niemieccy właściciele to dwie rodziny, których nazwiska pojawiają się przy wielu majątkach ziemskich powiatu lęborskiego a więc kolejno von Somnitz (1784-1829) oraz Fliessbach (do 1945 r). Dosyć rozległy majątek przynosił dochody nie tylko z upraw rolniczych, ale również odnosił sukcesy w hodowli koni ciepłokrwistych na bazie hodowli wschodniopruskiej.

Sam budynek dworu powstał w 1804 roku. Z racji funkcji mieszkalnej dla wielopokoleniowej rodziny posiadał dość spore gabaryty. Korpus główny zbliżony kształtem do prostokąta przebudowywano i rozbudowano wielokrotnie, m.in. latach 1908-1910 o skrzydła boczne, architektonicznie nawiązując do neoklasycyzmu. Poprzez swoje funkcje i zmiany stał się pałacem dwukondygnacyjnym, z dwiema salami balowymi, biurem zarządcy, salami bawialnymi i jadalnymi oraz pokojami dla gości i sypialniami.

Obok pałacu funkcjonował rozbudowany folwark, gorzelnia, tartak, stajnie, a na północy
w lesie młyn rzeczny. Ostatni właściciele byli prekursorami w dziedzinie turystyki, ponieważ posiadali swój domek letniskowy na plaży, niestety zniszczony przez czerwonoarmistów w 1945 r.

Obecnie w zabudowaniach pofolwarcznych, w dawnej gorzelni oraz szklarni, działa pensjonat agroturystyczny, jednak niebawem właściciele planują udostępnienie także samego pałacu, który przechodzi gruntowną renowację. Wokół rozpościera się XVIII-wieczny park, z bogatym drzewostanem, gdzie spotkać możemy wiązy szypułkowe, lipy drobnolistne, platany, kasztanowce, daglezje i buki.

Do atrakcji tego miejsca zaliczyć należy stadninę koni oraz saunę, zaś niepodważalnym atutem miejsca są pobliskie lasy i nieduża odległość do morza. Otwarto tu parę lat temu „Powidoki”- Miejsce Spotkań z Uważnością, czyli miejsce odpoczynku i kontemplacji.